III05 Wpływ zmian w przemyśle na strukturę zatrudnienia po 1989 roku

Strony 151-153 podręcznika.

1. Do końca lat 80. XX w. gospodarka sterowana centralnie przez władze państwowe nastawiona była na rozwój górnictwa, hutnictwa, wyrobów tekstylnych oraz energetyki. Zaniedbywano produkcję produktów codziennego użytku (AGD) oraz artykułów spożywczych.

2. W 1989 r. gospodarka musiała dostosować się do zasad wolnego rynku, gdzie koszty wytworzenia towaru lub usługi nie mogą być wyższe od ceny ich zbycia.

3. Konieczna była restrukturyzacja nierentownych zakładów pracy, polegająca ona na:

• modernizacji technologii produkcji;

• redukcji zatrudnienia;

• ograniczeniu przywilejów socjalnych załogi;

• zwiększeniu wydajności pracy;
  

• stworzeniu profesjonalnych działów marketingu;

• prywatyzacja;

• likwidacja przedsiębiorstw.
  

4. W konurbacji katowickiej 61 % zatrudnionych pracowało w kopalniach węgla kamiennego, hutach, elektrowniach i współpracujących z nimi zakładach. Skutkiem restrukturyzacji przemysłu była likwidacja wielu nierentownych firm.

5. Obecnie w dawnych zakładach powstają m.in. centra handlowe i kulturalne, hotele i lofty.

6. W aglomeracji łódzkiej będącej w latach 80. XX wieku największym centrum przemysłu włókienniczego i odzieżowego w Polsce w przemyśle zatrudnionych było ponad 50 % pracujących.

7. Obecnie funkcjonuje w Łodzi wiele małych firm szyjących ubrania oraz specjalistyczne wyroby dla medycyny, rolnictwa i przemysłu.

8. Wraz z rozwojem Polski struktura zatrudnienia uległa zmianie. Zmniejszył się udział zatrudnionych w przemyśle oraz rolnictwie. Większość zatrudnionych pracuje w sektorze usług.

.